Take the PLunge!

Nalulungkoty pa rin ako sa pagkasunog ng isa sa mga paborito kong kainan sa teacher’s vill ang BUNDATAN. shet

PISAY

DIRECTED BY: AURAEUS SOLITO

2007 CINEMALAYA INDEPENDENT FILM FESTIVAL

FINALIST, FULL-LENGTH CATEGORY

“Pisay” relates the stories of eight Philippine Science High School (PSHS) students during the 1980s as they come of age in a time filled with excitement as it was fraught with anxiety. It tells of Rom,brilliant son of a fish vendor and an overseas contract worker; Wena, daughter of the landowning Ledesmas; Mat, the pudgy, amorous promdi who has trouble in math; friendly Minggoy, who always seems to get himself involved with everything; Liway, daughter of anti-dictatorship activists; Andy, the listless cadet trainee; Daki, the science genius; and Euri, the boy with artistic flair. Their stories are woven around the four years and into the science and math courses that they undergo - veritably the most advanced curriculum in the country at the time - and their relationships with each other, their teachers, and ultimately, the school and its social milieu.

SCHEDULE OF SCREENINGS:

21 Jul/Sat (03:30 PM) at Venue 1 - CCP Main Theatre /
Tanghalang Nicanor Abelardo

22 Jul/Sun (09:00 PM) at Venue 4 - CCP MKP Hall / Bulwagang
Alagad Ng Sining

24 Jul/Tue (09:00 PM) at Venue 1 - CCP Main Theatre /
Tanghalang Nicanor Abelardo

25 Jul/Wed (09:00 PM) at Venue 2 - CCP Little Theatre / Tanghalang
Aurelio Tolentino

26 Jul/Thu (06:15 PM) at Venue 5 - CCP Tanghalang Huseng
Batute

27 Jul/Fri (10:00 AM) at Venue 1 - CCP Main Theatre /
Tanghalang Nicanor Abelardo

28 Jul/Sat (03:30 PM) at Venue 2 - CCP Little Theatre /
Tanghalang Aurelio Tolentino

Kala ko makakapagpahinga na ako at masisimulan ng trabahuhin ang pelikula ko. pero talagang magaganda ang mga dumarating na projects na hindi ko mahindian. At lahat to gusto kong tapusin. self-fulfillment ba. Pero kelangan magdesisyon. madaming risks. mahirap. malungkot. Sinasabi ng utak ko na asikasuhin ko na ang istoryang patuloy na nagpapakapagod na tumakbo sa isip ko sa loob ng dalawang taon. Sa tingin ko panahon na.

Isang oportunidad man ang magtrabaho para sa isang pelikulang Koreano, pero kailangang pumili. Pintong inukit at dinibuho gamit ang mga palamuting ginto ang handang magbukas para sa akin. Ewan ko. Gusto ko na ayaw ko. Kaya ko naman ang trabahong pag la-line produce para sa kanila, pero pagod na ang istoryang tumatakbo sa aking isipan. Ni-hindi pa nga tapos ang misyon ko sa pelikula ng kaibigan na patuloy na hinuhulma sa lawa ng Taal. Kailangan ng pagpahingahin. Kung kailan ang pagpiling ito, hindi ko pa alam. Ipagpapabukas ko na lamang itong muli hanggang sumambulat na lamang sa mukha ko ang bunga ng di ko pagdedesisyon ng maaga.

Taena! ang hirap magpanggap na malalim akong magsalita ng Tagalog. Ewan, Just felt like it.